De GHG Protocol organisatie werkt aan een herziening van de Scope 2 standaard. Dat is relevant voor vrijwel elke organisatie die haar broeikasgasvoetafdruk rapporteert, omdat elektriciteit vaak een groot deel van de totale uitstoot vormt. De voorstellen zijn nog niet definitief. Wel laten ze duidelijk zien welke kant het opgaat: strengere definities, betere datakwaliteit en minder ruimte voor claims die niet aansluiten bij de fysieke realiteit van het elektriciteitssysteem.
In deze blog zetten we de belangrijkste voorgestelde wijzigingen op een rij. Je leest ook wat je nu al kunt doen om straks niet verrast te worden.
De voorstellen richten zich bij location based vooral op één vraag: welke emissiefactor is “de beste” voor jouw verbruik?
De voorgestelde hiërarchie maakt expliciet hoe je kiest als er meerdere opties zijn. In simpele woorden:
Praktisch voorbeeld: een regionale jaarfactor kan in dit voorstel passender zijn dan een nationale factor op uurbasis, omdat de regionale factor beter aansluit bij de fysieke plek waar je stroom afneemt.
Veel datasets zijn productie gebaseerd (wat in een gebied wordt opgewekt). De herziening geeft voorkeur aan consumptie gebaseerde factoren (wat er, inclusief import en export, daadwerkelijk wordt geleverd aan verbruikers). Dat sluit beter aan bij wat jij als eindgebruiker krijgt.
De standaard stuurt aan op emissiefactoren die openbaar, gratis en aantoonbaar betrouwbaar zijn. Dat verkleint het risico dat organisaties een “gunstige” factor gebruiken die niemand kan verifiëren.
Veel organisaties hebben verbruiksdata per maand of per jaar, terwijl emissiefactoren steeds vaker meer detail kennen. Daarom komt er ruimte voor load profiles: profielen die je helpen om jaar- of maandverbruik logisch te verdelen over de tijd, zodat je toch met meer gedetailleerde factoren kunt rekenen zonder meteen alles op uurbasis te meten.
Bij market based wordt de toon strenger. De kernvraag wordt: wanneer mag je een contractinstrument nog gebruiken om emissies te verlagen in je market based uitkomst?
In de voorstellen moet je instrumenten (zoals certificaten of contracten) op uurbasis koppelen aan je verbruik. Daarmee verdwijnt de ruimte om op jaarbasis “groen” te rapporteren terwijl je vooral certificaten inzet die alleen op bepaalde uren opwek vertegenwoordigen.
De herziening introduceert een harde eis die vaak samengevat wordt als “deliverability”. In gewone taal: de hernieuwbare elektriciteit die je claimt moet realistisch leverbaar zijn naar het net waarop jouw locatie stroom verbruikt. Certificaten uit een ver weg gelegen, niet gekoppeld net passen daar minder goed bij.
Veel organisaties kopen stroom in via een energieleverancier met een standaardproduct of gereguleerde mix. De voorstellen werken toe naar duidelijkere regels over wat je dan mag claimen, en hoe je dubbele claims voorkomt.
In de tekst zie je soms “residual mix” en soms “restmix”. Dat gaat in de praktijk over hetzelfde concept: de emissiefactor voor de elektriciteitsmix die overblijft nadat specifieke claims (zoals certificaten) uit de mix zijn gehaald.
De voorstellen maken ook het terugvallen strenger. Als er geen betrouwbare restmix beschikbaar is, wil het GHG Protocol voorkomen dat organisaties terugvallen op een gemiddeld netcijfer dat te gunstig uitpakt. Daarom lijkt de richting: liever een conservatieve factor dan een te rooskleurige schatting.
Contracten zoals VPPAs of instrumenten die vooral “extra hernieuwbaar” stimuleren, kunnen strategisch waardevol blijven. Alleen: de herziening duwt dit soort verhalen eerder richting impactrapportage, in plaats van naar een lagere market based Scope 2 uitkomst.
De voorstellen erkennen dat dit voor veel organisaties een grote stap is. Daarom zie je bouwstenen terug zoals:
Dit helpt, maar de richting blijft: hogere eisen aan data, instrumentkwaliteit en onderbouwing.
Strengere regels verbeteren de vergelijkbaarheid en verminderen greenwashingrisico’s. Tegelijk kan het effect zijn dat:
Het gaat dus niet alleen om rekenen. Het raakt ook inkoop, contractering, data governance en assurance.
Een aantal uitgangspunten blijven staan:
Kroll SR helpt organisaties om de gevolgen van de Scope 2 herziening concreet te maken. We vertalen de voorstellen naar jouw situatie, rekenen scenario’s door en helpen bij het verbeteren van data, onderbouwing en contractstrategie. Zo bouw je aan Scope 2 rapportage die niet alleen compliant is, maar ook verdedigbaar onder assurance.
Wilt u meer weten? Neem contact op met Kroll SR.
